Dziewczyna z konbini, Sayaka Murata

Krótka, cicha książka, która zaczyna się jak opowieść o pracy, a kończy jak raport z ekosystemu, w którym człowiek nie jest już najważniejszy.

Dziura unieruchamia i zamyka w konkretnym punkcie. Pokazuje, że rezygnacja z miejskiego etatu nie owocuje egzystencjalną próżnią, lecz natychmiastowym zassaniem przez inną, zastaną strukturę tradycyjnego mikroświata.